Więcej szczegółów - pod zakładką "Forum Przyjaciół Dzieci Ulicy"
Krajowy Komitet Wychowania Resocjalizującego
środa, 09 maj 2007
Krajowy Komitet Wychowania Resocjalizującego powstał w 1988 roku w odpowiedzi na problemy dzieci zaniedbanych wychowawczo, zagrożonych sieroctwem i niedostosowaniem społecznym. Główne cele stowarzyszenia to: ochrona praw dziecka, zapobieganie patologii społecznej; zapewnienie pomocy i opieki dzieciom oraz wspieranie ich rodzin; działalność edukacyjna: upowszechnianie wiedzy, podnoszenie umiejętności wychowawczych i pedagogicznych różnych grup zawodowych oraz rodziców
W ciągu 16 lat istnienia wypracowaliśmy system pomocy środowiskowej, którego centrum znajduje się
w ognisku wychowawczym. Dzięki inicjatywie i wsparciu KKWR, na terenie całego kraju powstało ponad 260 środowiskowych ognisk wychowawczych, w tym 100 ognisk dla blisko 5000 dzieci działa w systemie KKWR
i realizuje autorski program profilaktyki. Ważną rolę odgrywają tu środowiskowe programy pedagogiczne realizowane przez Pedagogów Rodzinnych, Wychowawców Podwórkowych i pracowników ulicznych zwanymi przez nas Przyjaciółmi Dzieci Ulicy
KKWR w dniu 14 marca 2008 roku podsumował swoją działalność
poniedziałek, 14 kwiecień 2008
Krajowy Komitet Wychowanie Resocjalizującego w dniu 14 marca 2008 roku podsumował swoją działalności w latach 2003- 2007 i podjął uchwałę dotyczącą kierunków pracy na następną kadencję.
Kontynuować główne kierunki pracy merytorycznej, to znaczy:
1. Dążyć do doskonalenia KKWR-owskiego systemu pomocy profilaktyczno-wychowawczej poprzez wzmacnianie jego najsilniejszego ogniwa jakim jest środowiskowe ognisko wychowawcze. Doskonalenie jego pracy merytorycznej; wypracowanie wspólnych dla wszystkich ognisk kanonów metodycznych i zasad organizacyjnych odróżniających ognisko od innych placówek wsparcia dziennego, to utrzymanie tożsamości, specyficznej odrębności organizacyjnej i programowej, ale to także trudniejsze wyzwanie podejmowane czasem wbrew unifikacyjnym zapędom urzędników. 2. Kontynuować i rozwijać środowiskowe programy okołoogniskowe jak: pedagog rodzinny, wychowawca podwórkowy, pedagog uliczny. 3. Wzbogacać model pomocy o nowe autonomiczne programy i placówki odpowiadające na konkretne potrzeby środowiskowe. 4. Reaktywować organizację i wzbogacać treści Klubów dyskusyjnych oraz FORUM Przyjaciół Dzieci Ulicy. Utrwalać tradycję święta wychowanków ognisk. Upowszechniać metodykę samorządności poprzez szerszy udział wychowanków ognisk w sejmikach dziecięcych.
